Bentley Journey To Kaapstad

Doel bereikt: KAAPSTAD!

27 december 2013

Op weg voor onze laatste trip.Een trip van 700 km in een broeierige zon  en key veel wind.Van de beloofde goede weg is er natuurlijk niet veel in huis gekomen.De eerste 500 km was een asfalt op zijn Afrikaans,die kennen we nu al,een met veel bubbels en veel sporing.
Daar Agneta smalle banden heeft gaat ze dan ook altijd zoeken op de weg.Wie met een Bentley wilt rijden moet maar eens naar Paul komen.Hij is een echte expert.Agneta had vandaag champagne(benzine met lood) gekregen.Die was echt in haar nopjes maar niet tegenstaande dat gaf ze ons toch weer 3 platte banden.De laatste 200 km was een perfecte weg en Paul trapte dan maar stevig door.Het paard rook zijn stal.

Hier in Cape Town zitten we aan de voet van de Tafelberg.Het is hier prachtig weer.

Pasted Graphic 8

Kaapstad: de Tafelberg

Paul gaat hier nog een tijdje blijven maar ik ga asap naar Belgie want daar heb ik nog een ander plicht die roept.Mijn moeder ligt nog steeds in het ziekenhuis en verlangt naar mijn thuiskomst.

Wij Hebben het Gehaald!!! Wat zijn we reuze blij.Het was prachtig,heel avontuurlijk en zelfs plezant  maar een zaak is zeker : dit is geen reis voor watjes!!.Je moet in goede conditie zijn en sterke zinnen hebben.

Dit was dan de laatste,

Bye,bye
Bakker en mp
Comments

Etappe: Namibië - Zuid Afrika

24december2013

Vandaag de weg op voor 470km.Na 50km stonden we al naast de weg met ,je mag een keer raden :een platte band.Daarna hebben we er geen meer gehad,kunt er maar aan uit.
Rijden in Namibie is zeer simpel:vrij goede wegen en practisch geen verkeer op de lange stukken highway.De Caprivistrook was prachtig,onderweg olifanten en antilopen en apen gezien.Gisteren in de Okavangorivier lagen krokodillen.De weg naar Grootfontein en naar Otjiwarango was al even schoon dwars door het Octavi gebergte.Hier kan je kilometers rijden zonder iemand tegen te komen.De uitgestrektheid van Namibie is vanaf de eerste kilometer te zien en te voelen.Heb je iets voor,uw plan trekken of wachten....Vandaag hebben we de ene stortbui na de andere gehad.Agneta reed dus meestal onderdak.
Kerstavond zal voor ons een wandeling in Otjiwarongo worden.Dit is trouwens de eerste stad in Afrika waar een modernisering goed zichtbaar is.Je waant je hier niet meer in het echte AfrikaDe stad is proper en heeft verschillende supermarkten(zoals de SPAR) en benzinestations met alles erop en eraan.Je kan er zelf je bandendruk meten en bretellen wat we nog nergens in Afrika gezien hebben.De invloed van Zuid Afrika is hier voelbaar .Hier zien en horen we veel Zuid Afrikaanse mensen die hier veel zaken doen.Dat merk je onmiddellijk aan de netheid van de gebouwen.De meeste mensen spreken hier zowel Afrikaans,Engels en Duits .Alleen de jongeren houden zich alleen aan hun nationale taal=Engels.Ook de wegwijzers  zijn in de drie talen vermeld.Hier hebben zelfs de kerken een toren zoals bij ons.Het doet heel raar aan,op enkele honderden kilometers zo'n totale ommekeer.Wat we hier ook nog niet gezien hebben zijn moslimsGeen enkele vrouw die een kap of lange kleding draagt.

25 december 2013

Kerstdag wordt voor ons een lange trip naar Mariental.Zo'n 525km.Tot Windhoek was het gewoonweg prachtig,enorm veel groen en langs de weg vele gele bloempjes.Hoe korter we bij Windhoek kwamen reden we door het Khomas Hichland ,prachtige groene bergen tot ongeveer 1800 m hoogte.Na Windhoek reden we langs de Kalahari woestijn.Met dan nog een schroeiende zon erbij was het voor ons waarschijnlijk de warmste kerst tot nu toe.
45 graden!

Het was dan ook de eerste dag van onze trip dat we echt van de warmte wisten.Ook Agneta kon
De rustpauzes in de schaduw goed verdragen.Misschien als dank heeft ze ons vandaag geen platte banden gegeven.Vandaag nog minder volk op de weg ,alles was gesloten en zelfs in de bars wordt er geen alcohol geserveerd op kerst.Dus vandaag geen frisse Windhoek.Onderweg kregen we af en toe het gezelschap van aardvarkens,apen,geiten en ezels.

26 december 2013

Tweede kerstdag,hier heeft iedereen nog verlof,dus zal er weinig verkeer zijn.Dan profiteren we ervan om weer een serieuze trip te maken.550km tot vioolsdrift(grens met Zuid Afrika).we vertrekken goed vroeg want het beloofd weer een heel warme zomerdag te worden.De bevolking zegt dat het al uitzonderlijk warm is.Gisteren hadden we het al ondervonden.Hoe zuidelijker dat we gaan en nog meer de Kalahari woestijn volgen en overgaan in het Karasgebergte hoe warmer het werd.Vandaag bijna 50 graden in midden van de uitgestrektheid van Namibie .Dat is nu bijna 2000 km dat we bijna alleen op de ellenlange rechte wegen door Namibie rijden.We zien bijna geen levend wezen,geen sprietje groen en alleen maar gesteente en dit na Windhoek tot Zuid Afrika.Onze grote gezelschapsdame is de gloeiende zon in een wolkenloze hemel.Ik houd mijn jas en kap op ,liever nat van het zweet dan een zonneslag ,Paul daarentegen rijdt open en bloot met als gevolg een rode kalkoen naast me.

Onze laatste grensovergang was dan ook de gemakkelijkste .Iedereen bewonderde ons dat we deze trip voltooid hebben.Ongelooflijk !!!!

Pasted Graphic 7

Grens Namibië - Zuid Afrika

Pasted Graphic 9

Zonsopgang

Namibie was volgens ons een aangenaam land.Mooi en heel wat geciviliseerder .Ik ben reuze fier op Paul dat hij Agneta practisch zonder problemen door Afrika heeft geleid.Dikke proficiat van mij Paul.Morgen hopen we onze grote eindbestemming te halen.Dat zou super zijn.

Bakker en mp
Comments

Kerstwensen vanuit Namibië!

Wat ik gisteren nog vergeten ben:

Voor alle familieleden,vrienden,kennissen en volgers een zalig kerstfeest!

Hier voelt het wel vreemd aan met die warme temperaturen...
Comments

Etappe: Namibië

22 december2013

Vertrek uit Livingstone begon al in mineur.Agneta stond al met een platte band.Dus eerst die band laten maken.Op zondag,hier sluiten de meesten op zondag want Zambia is christelijk.Dat hadden we al opgemerkt aan de vele kerken..Het zijn zowel katholieken, anglicanen,protestanten,lutheranen en zelfs Jehova's.Toch iemand gevonden en op hoop van zege iemand die zijn job kent.Uit ondervinding weten we wel beter.Vertrokken dus vrij laat en de weg tot de grens met Namibië  beloofde niet veel goeds,We waanden ons bijna terug in de hel van Kenia.Gevolg weeral twee platte banden.De band was blijkbaar op zijn zondag's gemaakt.De overgang aan de grens was langs de Zambiaanse kant een lachertje !Namibië was andere koek.De customs geen probleem,de persoon aan het loket voor de roadtax moest absoluut het merk van de auto weten.Ik wees hem op de carnet met de naam Bentley.Is dat een Mazda vroeg hij,Neen een Bentley uit Engeland.Is dat een merk?Ja!Hij hoorde het precies in Brussel donderen en na een tijdje gaf hij het gelukkig op.Voor de immigratie daar was het aanschuiven want er was juist een bus aangekomen met Duitsers en die moesten natuurlijk ook een stempel hebben.Na anderhalf uur konden we verder.300m en dan de politiecontrole:het register invullen( mijn job)enPaul moest de bagage laten zien.De weg op Namibische bodem was redelijk goed dus konden  we 100 km op een uurtje afwerken.Het werd wel schroeiend heet.De Caprivistrook is vrij onbewoond en bestaat meestal uit rivieren en moerassen.Dus op zoek naar een lodge in het midden van dit nowhere.Eerst 20 km terug rijden want we waren ze voorbij gereden maar na een halfuurtje hadden we ze gevonden:namushasha lodge.Het is te doen heet water en een vrij propere kamer.Agneta onderdak en veilig en tyre service van de lodge op de koop toe.

Pasted Graphic 4

Namibië: hulp door Engelsen die daar woonden, met de platte banden

23 december 2013

Vertrokken voor een lange trip.Dat dachten we tenminste.Hoe korter we bij Zuid Afrika komen hoe meer problemen er zijn.Het is net of we mogen er niet op tijd geraken.Paul wilt met nieuwjaar in Cape Town zijn en ik heb beloofd aan mijn mama(die nog altijd in het ziekenhuis is)dat ik in Belgie  zou zijn.De weg is redelijk goed maar na 200 km begeven weer de banden.Volgens mij vanwege de hitte maar Paul zegt dat dat flauwekul is.Het kan wel maar het valt toch op als het te warm wordt dan gebeurd het.Op 25 km van onze avondbestemming klapt de derde.Iemand tegenhouden en met een band naar de tyre service.Ik blijf alleen achter met Agneta naast de baan.Dan begint het nog te regenen. Dichtleggen dan maar .Zo goed en zo kwaad als het maar kan moet mp het maar oplossen.En toch blijf ik van alle tegenslag de schuld krijgen.Dus weer een drietal uren verloren.Die verduivelde slechte binnenbanden.Naar het schijnt worden de binnenbanden in Korea gemaakt.Wij zijn er nu wel de dupe van.We zitten hier weer in een lodge!Hakusembe Lodge in Rundu.Hotels zijn hier niet wel overal lodges.Deze lodge ligt aan de okavongorivier.Aan deze kant is het Namibië en de overzijde is Angola.De lodge ligt weer midden in een moerasstreek,dus weer met een gravelweg.Agneta heeft een totaal andere kleur gekregen namelijk beige van al het gedroogde slijk.

Pasted Graphic 6

Agneta in’t beige...

Aan al de verschillende geluiden te oordelen waant ge u wel in een brousse.Misschien kunnen we morgen in Grootfontein andere binnenbanden krijgen.Dat weten we morgenvroeg pas.
We hopen morgen de dag zonder platte banden door te krijgen.

Comments

Etappe: Zambia deel 2

Laatste dag Zambia.

Na een nachtje in weer een typisch Afrikaans hotelletje met weinig sanitaire accomodatie en enkel basic food trekken we naar Livingstone.Deze dag vertrekken we met een overdekte Agneta.Het is somber,winderig en regenachtig.Dit is onze eerste slechte start met het weer.Ook de weg is de eerste 200km niet opperbest.Weer heel bumby.Zou de weg tot Livingstone(450km)zo blijven?Na Choma is de weg helemaal goed te noemen en Agneta kan weer volop rijden ,alhoewel ze weeral slechte benzine gekregen heeft.Deze streek is vrij groen en iedereen doet hier aan landbouw.We zien ook veel landbouwscholen en veel boerderijen.De ene met suikerriet of koffie of katoen of simpelweg groenten.Hier loopt er geen vee meer over de weg.In de namiddag bereiken we Livingstone in een hevig onweersbui.We willen deze keer een goed hotel want na drie dagen een kattenwasje verlangen we nu naar een echt bad en goed eten.We vinden er een vlak bij de Victoria Falls.Omdat we toch al nat zijn  besluiten we maar onmiddellijk naar de Falls te trekken want daar worden we toch nog natter .Door het regenseizoen is er een overvloed van water en genieten we zeker van het donderend geweld 100m diep.Het in echt zien is toch wel imposant.Het hotel ligt ook in een nationaal park waar giraffen,zebra's en apen vrij rondlopen.De terrasdeuren houden we best gesloten of de apen zitten binnen.

Dit wordt dan onze laatste dag in Zambia.De wegen waren toch beter dan verwacht en van de politie,waar iedereen ons voor verwittigde voor het schrijven van boetes,hebben we geen last gehad.Ze vroegen nergens onze papieren alleen:where are you from and where are you going.Er waren ook veel minder wegcontroles dan in Malawi.
De bevolking was echter des te meer nieuwsgierig.We konden nergens een stop inlassen of in een mum van tijd stond het halve dorp rond
ons en ze zouden zelf in de auto kruipen.

Morgen gaan we de grens met Namibië over.Ons laatste land voor Zuid-Afrika.We verlangen allebei nu echt naar Cape Town.We hebben Afrika wel gehad!

Bakker en mp
Comments